 |
| Haldun Taner |
Türk edebiyatı ve tiyatrosu, insanı insana anlatırken hem güldüren hem de derinden düşündüren pek çok imza ağırladı; fakat hiçbiri sahneye ve sayfaya Haldun Taner kadar zarif bir ironi, yüksek bir entelektüel duruş ve toplumsal şefkat aşılayamadı.
 |
| Gülten Dayıoğlu |
Edebiyat tarihi, kelimelerle inşa edilen köprülerin tarihidir. Ancak çok az yazar, o köprünün üzerinden üç kuşağı birden el ele yürütebilme maharetine erişebilir. Modern Türk edebiyatında adı çocukluk ve gençlik kültürüyle özdeşleşen Gülten Dayıoğlu, soğuk satırlara sığmayacak kadar canlı, üretken ve adanmış bir edebi ömrün simgesidir.
 |
| Faruk Nafiz Çamlıbel |
Türk edebiyatının modernleşme sancıları çektiği, aruzun görkemli geçmişi ile yeni lisanın yalınlığı arasında sıkıştığı bir dönemde, köprü olmayı başarmış anıtsal bir isimdir Faruk Nafiz Çamlıbel. O, yalnızca şiirimize yeni bir soluk getirmekle kalmamış; tıp fakültesinin koridorlarından meclis kürsülerine, oradan da Yassıada’nın soğuk koğuşlarına uzanan trajik ve bir o kadar da asil bir ömrün simgesi olmuştur.
 |
| Dadaloğlu |
19. yüzyılın ortalarında, Osmanlı İmparatorluğu’nun modernleşme ve merkezi otoritetyi güçlendirme hamleleri, asırlardır Toroslar’ın hür rüzgârıyla yaşayan göçebe Türkmen aşiretleri için geri dönülmez bir kırılma noktası anlamına geliyordu. Devlet, göçebeleri toprağa bağlamak ve düzene sokmak için ordular gönderirken; Toroslar’ın sarp kayalıklarından, Çukurova’nın bereketli düzlüklerine bir feryat, aynı zamanda bir direniş çığlığı yükseliyordu. Bu ses, Türkmen şiiri geleneğinin son büyük burcu, asırlardır dilden dile aktarılan türkülerin sahibi Dadaloğlu’ndan başkası değildi.
 |
| Falih Rıfkı Atay |
Bir dönemin ruhunu, bir
imparatorluğun çöküşünü ve yeni bir devletin kuruluşunu sadece kelimelerle
değil, bizzat o kelimelerin doğduğu ateş çemberinin içinden aktaran bir kalemin
izini sürmek, Türk basın tarihinin en canlı sayfalarını aralamaktır.
Falih Rıfkı Atay; sadece bir gazeteci, yazar ya da milletvekili değildi. O, çöken bir dünya ile filizlenen bir cumhuriyet arasında köprü olmuş, Türkçenin sadeleşme serüvenine yön vermiş ve en önemlisi, erken Cumhuriyet panoramasını hafızalara kazımış keskin bir gözlemciydi.
