![]() |
| Mustafa Öneş |
Mustafa Öneş Kimdir?
Mustafa Öneş (1935, Giresun – 19 Ocak 2017, İstanbul), Türk şiirinin özellikle 1960 sonrası gelişimini yakından izleyen şair ve eleştirmendir. Kendi şiirlerini yayımlayarak başladığı edebiyat yolculuğu, zamanla şiirin nasıl okunması ve değerlendirilmesi gerektiği üzerine yoğunlaşan bir eleştirmenlik çizgisine dönüştü. Bu yönüyle Öneş’in edebiyat serüveni, yalnızca kendi şiirlerini yazdığı bir dönemden ibaret kalmadı; çağdaş Türk şiirinin değişen yönelimlerini takip eden, bunları anlamlandırmaya çalışan uzun soluklu bir düşünce ve eleştiri uğraşına dönüştü.
Mustafa Öneş’in Hayatı
1935 yılında Giresun’da
doğan Mustafa Öneş, öğrenim hayatını Giresun ve Erzurum liselerinde
sürdürdü ve 1960 yılında lise eğitimini tamamladı. Daha sonra İstanbul
Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nden mezun oldu. Felsefe
eğitimi, edebiyatla kurduğu ilişkinin düşünsel yönünü besleyen önemli bir
birikim sağladı; özellikle şiiri yalnızca estetik bir ürün olarak değil, kendi
içindeki anlam ve düşünce örgüsüyle birlikte değerlendirmesine zemin hazırladı.
Öneş’in çalışma hayatı da
doğrudan edebiyat ve yayıncılık çevresinde şekillendi. Kitapçılık, metin
yazarlığı ve redaktörlük yaptı. Kitap ve dergi çevresinin içinde bulunması,
dönemin edebiyat ortamını yakından izlemesine ve şiir üzerine düşüncelerini
zaman içerisinde daha sistemli bir biçimde geliştirmesine imkân verdi.
19 Ocak 2017 tarihinde
İstanbul’da hayatını kaybeden Mustafa Öneş, geride özellikle 1960 sonrası
Türk şiiri üzerine geliştirdiği eleştirel yaklaşımıyla hatırlanabilecek bir
edebiyat mirası bıraktı.
Mustafa Öneş’in Edebi
Kişiliği
Mustafa Öneş’in
edebiyatla ilk ilişkisi şiir üzerinden başladı. İlk şiir denemeleri
Giresun’da yayımlanan İleri gazetesinde yer aldı. Daha sonra dönemin
önemli edebiyat dergileri arasında bulunan Varlık ve Yelken’de
şiirlerini yayımlamayı sürdürdü. Bu ilk dönem, onun şair kimliğinin oluştuğu ve
edebiyat dünyasında kendi sesini aradığı yılları temsil eder.
Ancak Öneş’in edebiyat
içerisindeki asıl ağırlığı zamanla eleştiri alanında ortaya çıktı. 1966
yılında Yeni Dergi tarafından düzenlenen eleştiri yarışmasında
birincilik kazanması, onun şiirden eleştiriye yönelişinde önemli bir dönüm
noktası oldu. Bu başarı, Öneş’in yalnızca şiir yazan bir edebiyatçı olarak
değil, şiirin yapısını, yönelimlerini ve dönemin poetik tartışmalarını
değerlendiren bir eleştirmen olarak da öne çıkmasını sağladı.
Mustafa Öneş’in edebiyat
serüvenindeki belirgin kırılma, şiir yazmaktan şiirin nasıl okunması gerektiği
üzerine düşünmeye yönelmesidir.
1960 sonrası Türk şiiri,
farklı estetik anlayışların, yeni şiir arayışlarının ve önceki kuşaklarla
hesaplaşmaların yoğunlaştığı hareketli bir dönemdi. Öneş’in eleştirmenliği de
bu ortamın içerisinde biçimlendi. Soyut, Yeni Dergi, Yeni Ortam ve Milliyet
Sanat gibi dönemin önemli dergi ve gazetelerinde yayımladığı yazılarında
özellikle 1960 sonrası şiir üzerine değerlendirmelerde bulundu.
Onun eleştiri anlayışında
zaman içerisinde belirgin bir değişim görüldü. Başlangıç döneminde öznel
eleştiriye ilgi gösteren Öneş, ilerleyen yıllarda daha çok nesnel
eleştiri yöntemlerine bağlı bir tutum geliştirdi. Böylece kişisel beğeninin
ve sezginin belirleyici olduğu bir eleştiri anlayışından, şiiri kendi
özellikleri ve edebi bağlamı içerisinde değerlendirmeye yönelen daha nesnel bir
yönteme doğru ilerledi.
Bu değişim, Öneş’in
eleştirmenliğini yalnızca belirli şairler hakkındaki kişisel kanaatlerin
toplamı olmaktan çıkararak, 1960 sonrası Türk şiirinin gelişimini anlamaya
yönelik daha geniş bir edebiyat uğraşının parçası hâline getirdi.
Mustafa Öneş’in 1960 Sonrası Türk Şiirine Bakışı
Mustafa Öneş’in
eleştirmen olarak üzerinde yoğunlaştığı temel alanlardan biri 1960 sonrası
Türk şiiri oldu. Bu dönemin şiirini izlerken farklı dergi çevrelerinde
ortaya çıkan arayışları, değişen şiir anlayışlarını ve şairlerin kendilerine
açtıkları yeni alanları eleştirel bir dikkatle değerlendirdi.
Öneş’in yazıları, dönemin
şiir ortamına yalnızca dışarıdan bakan değerlendirmeler olarak değil, şiirin
kendi iç dinamiklerini anlamaya çalışan bir eleştiri çabası olarak önem
kazandı. Şairlik deneyiminden gelen şiir bilgisi ile felsefe eğitiminin
kazandırdığı düşünsel altyapı, onun şiire ilişkin değerlendirmelerinde
birbirini tamamlayan iki ayrı birikim oluşturdu.
Bu nedenle Mustafa
Öneş’in edebiyat içerisindeki yeri, yalnızca kendi şiirleriyle ölçülebilecek
bir çerçevede ele alınmamalıdır. Onun asıl belirginleşen yönü, şiir
üretiminin yanı sıra şiirin eleştirel olarak okunmasına katkıda bulunması
ve kendi döneminin şiir hareketlerini yakından takip etmesidir.
Mustafa Öneş’in Eleştiri
Anlayışı
Öneş’in eleştirmenliğinde
zaman içinde yaşanan yöntem değişikliği, edebiyata yaklaşımındaki gelişimin de
önemli bir göstergesidir. İlk yıllarında öznel eleştiriye duyduğu ilgi,
edebiyat eserini eleştirmenin kişisel duyarlıkları üzerinden değerlendiren bir
anlayışa yakın durduğunu gösterirken, ilerleyen yıllarda nesnel eleştiri
yöntemlerine yönelmesi, metnin kendi özelliklerini ve edebi değerini daha
bağımsız biçimde ele alma arayışını ortaya koydu.
Bu açıdan Mustafa Öneş’in
eleştirmenliği, kendi içerisinde bir dönüşüm taşıyan uzun bir edebiyat
serüvenidir. Şiirle başlayan yolculuğu, zamanla şiirin anlamını, yapısını ve
dönem içerisindeki yerini sorgulayan bir eleştiri uğraşına dönüştü. Onu değerli
kılan noktalardan biri de Türk şiirindeki değişimleri yalnızca izlemekle
yetinmeyip bu değişimler üzerine düşünmesi ve yazmasıdır.
Mustafa Öneş, 1960
sonrası Türk şiirinin hareketli ve çok sesli atmosferinde, şair kimliğini
eleştirmen kimliğiyle birlikte sürdüren edebiyatçılardan biri oldu. Giresun’da
başlayan edebiyat yolculuğu, İstanbul’un yayın ve edebiyat çevrelerinde
şekillendi; şiirden eleştiriye uzanan bu çizgide Öneş, özellikle çağdaş Türk
şiirini anlamaya yönelik çalışmalarıyla kendi döneminin edebiyat tanıklığını
yapan isimler arasında yer aldı.
Mustafa Öneş’in Ödülleri
·
“Nâzım Hikmet’in Şiiri” ile 1966 Yeni
Dergi Eleştiri Yarışması
·
Şiir Kuşatması ile 2006 Memet Fuat
Eleştiri Ödülü.
Mustafa Öneş’in Eserleri
Deneme:
·
Şair-Şiir Yazıları, İst.: Oğlak, 1996
·
Şiir Kuşatması, İst.: Say, 2007.
KAYNAKÇA: Necatigil,
İsimler, 290; Kurdakul, Sözlük, 480; Karaalioğlu, 422.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder