![]() |
| Vasfi Mahir Kocatürk |
Vasfi Mahir Kocatürk Kimdir?
Vasfi Mahir Kocatürk (1907, Gümüşhane – 17 Temmuz 1961, Ankara), Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli şair, yazar, öğretmen ve edebiyat araştırmacılarından biridir. Aynı zamanda Yedi Meşaleciler topluluğunun kurucuları arasında yer alan Kocatürk, şiirlerinde özellikle kahramanlık, vatan ve millet sevgisi gibi temaları işleyen; edebiyat dünyasındaki üretkenliğini öğretmenlik, yöneticilik, araştırmacılık ve siyaset alanlarına da taşıyan çok yönlü bir aydındır.
Onun edebiyat yolculuğu,
yalnızca şiir kitaplarından ibaret değildir. Kocatürk, bir yandan Cumhuriyet'in
yeni kültür ikliminde şiirin imkânlarını ararken, diğer yandan Türk
edebiyatını araştıran, sınıflandıran ve gelecek kuşaklara aktarmaya çalışan
bir edebiyat emekçisi olarak öne çıkmıştır.
Vasfi Mahir Kocatürk'ün
edebî mirası, şiir ile edebiyat araştırmacılığının kesiştiği bir noktada durur.
Şair olarak duyduğu vatan ve millet duygusunu, öğretmen ve araştırmacı
kimliğiyle Türk edebiyatının hafızasına aktarmaya çalışmıştır.
Vasfi Mahir Kocatürk'ün Hayatı
Vasfi Mahir Kocatürk, 1907
yılında Gümüşhane'de dünyaya geldi. Babası, I. Dünya Savaşı'nda hayatını
kaybeden Arif Efendi; annesi ise Fikriye Hanım'dır. İlerleyen yıllarda edebiyat
ve eğitim dünyasında tanınan bir isim olacak olan Kocatürk, aynı zamanda
öğretim üyesi Utkan Kocatürk'ün babasıdır.
Çocukluk yıllarını
Gümüşhane'de geçiren Kocatürk'ün eğitim hayatı İstanbul'da devam etti.
İlköğrenimine Kocamustafapaşa Numune Mektebi'nde başladı. Ardından Darüşşafaka
Lisesi'nde öğrenimini sürdürdü ve 1927 yılında bu okuldan birincilikle
mezun oldu. Başarılı eğitim hayatı, onu dönemin önemli eğitim kurumlarından
biri olan Mülkiye Mektebi'ne taşıdı. Kocatürk, buradan da 1930 yılında
pekiyi dereceyle mezun oldu.
Bu eğitim çizgisi, onun
ilerleyen yıllarda şekillenecek çok yönlü kişiliğinin de ilk işaretlerini
taşıyordu. Kocatürk yalnızca şiir yazan bir edebiyatçı değil, öğretmenlikten
yöneticiliğe, edebiyat araştırmacılığından siyasete kadar uzanan geniş bir
alanda faaliyet gösteren bir Cumhuriyet aydını olacaktı.
Öğretmenlik Yılları ve Eğitimcilik Kimliği
Kocatürk'ün hayatında
öğretmenlik yalnızca bir meslek olarak kalmadı. Türk edebiyatına ilişkin
birikimini genç kuşaklara aktarmasında eğitimcilik kimliği belirleyici oldu. Meslek
hayatı boyunca farklı şehirlerde ve okullarda görev yaptı. Ankara, Edirne,
Kastamonu, Malatya ve Eskişehir'de öğretmenlik ve yöneticilik görevlerinde
bulundu. İstanbul'da ise Kabataş ve Haydarpaşa liseleri ile Darüşşafaka
Lisesi'nde görev aldı.
1948-1950 yılları
arasında maarif müfettişi olarak çalışan Kocatürk, eğitim alanındaki
deneyimini bu kez denetim ve yönetim görevleriyle sürdürdü. Onun eğitimcilik
serüveni, edebiyat anlayışından bağımsız değildi. Kocatürk için edebiyat,
yalnızca bireysel duyguların ifade alanı değil, aynı zamanda kültürel
hafızanın korunması ve yeni nesillere aktarılması gereken bir mirastı.
Vasfi Mahir Kocatürk'ün
Siyasi Hayatı
Kocatürk'ün yaşamı,
Cumhuriyet döneminin kültür ve eğitim dünyasıyla sınırlı kalmadı. 1950 yılında Demokrat
Parti'den Gümüşhane milletvekili seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne
girdi ve 1950-1954 yılları arasında milletvekilliği yaptı. Bu dönem, onun
hayatında edebiyatçı ve eğitimci kimliklerinin yanına siyasetçi kimliğinin de
eklendiği yıllardı. Ancak Kocatürk'ün asıl dünyası, yaşamının farklı
dönemlerinde olduğu gibi, yine edebiyat ve eğitim çevresinde
şekillenmeye devam etti.
Milletvekilliğinin
ardından yeniden eğitim hayatına dönen Kocatürk, Ankara Gazi Eğitim
Enstitüsü'nde edebiyat öğretmeni olarak görev yaptı. Hayatının son
yıllarında da öğretmenlik görevini sürdüren Kocatürk, 17 Temmuz 1961'de
Ankara'da hayatını kaybetti. Evli ve iki çocuk babasıydı.
Kısa sayılabilecek
ömrüne; şairliği, yazarlığı, öğretmenliği, yöneticiliği, edebiyat
araştırmacılığı ve siyasetçiliği sığdıran Vasfi Mahir Kocatürk, ardında
yalnızca şiirlerden oluşan bir miras değil, Türk edebiyatını anlamaya ve
anlatmaya adanmış geniş bir çalışma alanı bıraktı.
Vasfi Mahir Kocatürk'ün Edebi Kişiliği
Vasfi Mahir Kocatürk,
Türk edebiyatı tarihinde özellikle Yedi Meşaleciler topluluğunun kurucu
isimlerinden biri olarak anılır. Bu topluluk içinde yer alan şairler, Türk
şiirinin yeni arayışlara yöneldiği bir dönemde, edebiyata taze bir soluk
getirme düşüncesiyle hareket etmişlerdir.
Kocatürk'ün şiir anlayışı
ise zaman içinde belirgin bir çizgiye oturmuştur. Genel olarak Millî
Edebiyat akımının etkisinde, hece ölçüsünü kullanarak şiirler
yazmıştır.
Şiirlerinde öne çıkan
başlıca temalar şunlardır:
- Kahramanlık
- Vatan sevgisi
- Millet sevgisi
- Millî duygular
- Destansı söyleyiş
Bu yönüyle Kocatürk'ün
şiiri, bireysel duyarlıklardan bütünüyle uzak olmasa da daha çok toplumsal
ve millî bir duyarlılığın çevresinde şekillenir. Onun şiirlerinde âşık
edebiyatının izleri de görülür. Hece ölçüsünün kullanımı ve destansı hava,
Kocatürk'ün şiir dünyasını geleneksel Türk şiiriyle ilişkilendiren başlıca
unsurlardır.
Kocatürk'ün şiirinde
bireyin iç dünyasından çok, milletin ortak hafızası ve tarih duygusu konuşur.
Onun kahramanlık ve vatan sevgisini merkeze alan şiirleri, Cumhuriyet'in
kuruluş yıllarındaki millî bilinç arayışının edebiyattaki yansımalarından biri
olarak okunabilir.
Şairlikten Edebiyat Araştırmacılığına
Vasfi Mahir Kocatürk'ün
edebî serüvenini yalnızca şiirleri üzerinden değerlendirmek, onun Türk
edebiyatındaki yerini eksik bırakmak olur. Kocatürk, hayatının ilerleyen
dönemlerinde şiirden ziyade oyun yazarlığına ve edebiyat araştırmacılığına
yöneldi. Bu değişim, onun edebiyatla kurduğu ilişkinin yalnızca sanat üretmekle
sınırlı olmadığını gösterir.
Şiir yazan Kocatürk
zamanla, Türk edebiyatının geçmişini araştıran ve bu birikimi gelecek kuşaklara
aktarmaya çalışan bir edebiyat tarihçisi ve araştırmacısı kimliğiyle de öne
çıktı. Bu yöneliş, aslında onun bütün edebî kişiliğinde görülen hafıza ve
süreklilik duygusunun doğal bir sonucuydu. Şiirlerinde milletin tarihini ve
ortak değerlerini anlatan Kocatürk, araştırmacı kimliğiyle de Türk edebiyatının
geçmişini kayıt altına alma çabasına yöneldi.
Vasfi Mahir Kocatürk ve Divan
Dergisi
Kocatürk'ün edebiyat
dünyasındaki faaliyetlerinden biri de aylık Divan dergisini
çıkarmasıdır. Dergi faaliyetleri, onun yalnızca kendi şiirlerini yayımlayan
bir şair olmadığını; dönemin edebiyat ortamına doğrudan müdahil olan, edebî
düşüncenin ve tartışmaların içinde yer alan bir isim olduğunu da gösterir.
Bu açıdan bakıldığında
Kocatürk'ün edebiyatçılığı üç temel çizgide birleşir:
- Şair olarak
millî ve destansı duyguları dile getirmesi,
- Yazar ve oyun yazarı olarak
edebiyatın farklı türlerine yönelmesi,
- Araştırmacı olarak
Türk edebiyatının geçmişini incelemesi ve kültürel mirasın aktarılmasına
katkıda bulunması.
Bu üç yön, Vasfi Mahir
Kocatürk'ün edebiyat dünyasındaki yerini daha bütünlüklü biçimde anlamamızı
sağlar.
Vasfi Mahir Kocatürk'ün Türk Edebiyatındaki Yeri
Vasfi Mahir Kocatürk,
Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatında Yedi Meşaleciler hareketinin kurucu
isimlerinden biri olarak başladığı edebî yolculuğunu, zamanla şiirin
sınırlarını aşan geniş bir kültür ve edebiyat faaliyetinin içine taşıdı. Onun
hayatında dikkat çekici olan, farklı kimliklerin birbirinden kopuk
durmamasıdır. Öğretmenliği edebiyat araştırmacılığını, şairliği millî
duyarlılığını, araştırmacılığı ise kültürel hafızaya verdiği önemi besledi.
Bu nedenle Kocatürk'ü
yalnızca bir şair olarak değerlendirmek yerine, Cumhuriyet döneminin
edebiyat ve kültür dünyasında üretmiş çok yönlü bir aydın olarak ele almak
daha doğru olacaktır. Edebiyat dünyasında bazı isimler, tek bir eserle veya tek
bir şiirle hafızalara kazınır. Bazılarıysa daha sessiz ama daha uzun soluklu
bir emekle, edebiyatın kendisini ayakta tutan kültürel hafızanın bir parçası
hâline gelir.
Vasfi Mahir Kocatürk, bu
ikinci grupta yer alan edebiyatçılardandır. Şiirlerinde vatanı, milleti ve
kahramanlığı destansı bir sesle anlatırken; öğretmenliğiyle genç kuşaklara,
araştırmacılığıyla da Türk edebiyatının geçmişine yöneldi.
Vasfi Mahir Kocatürk'ün
asıl mirası, yalnızca yazdığı şiirlerde değil; Türk edebiyatını sevme,
araştırma, öğretme ve gelecek kuşaklara aktarma çabasında saklıdır.
Bu nedenle onun adı,
Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının Yedi Meşaleciler kuşağından başlayıp
öğretmenlik, şiir, tiyatro, edebiyat araştırmacılığı ve kültür hayatına uzanan
çok katmanlı hikâyesi içinde anılmayı hak eder.
Vasfi Mahir Kocatürk’ün
Eserleri
Şiir:
·
Yedi Meşale, (ortak kitap) İst.: Akşam
Mtb., 1928
·
Tunç Sesleri, Kastamonu: Vilayet Mtb.,
1935
·
Geçmiş Geceler, İst.: Ahmet Halit, 1936
·
Bizim Türküler, İst.: Ahmet Halit, 1937
·
Ergenekon, İst., 1941
·
Hayat Şarkıları, Ank.: Edebiyyât, [1965?]
Oyun:
·
On İnkılap, İst.: Ahmet Halit, 1933
·
Yaman, (manzum) İst.: Devlet B., 1933
·
Sanatkâr, (manzum) Ank.: Edebiyyât, 1965
Derleme:
·
En Güzel Türk Manileri, İst.: Resimli Ay,
[1933?]
·
En Güzel Türk Masalları, İst.: Resimli Ay,
1934
·
Şâheserler Antolojisi, İst.: Devlet B., 1.
c., 1934, 2. c., 1939 (yb iki cilt bir arada, Ank., 1958)
·
Dîvân Şiiri Antolojisi, İst.: Cemal Azmi
Mtb., 1947 (eklerle yb Ank., 1963)
·
Türk Edebiyyâtı Şâheserleri, İst., 1955
·
Batı Edebiyyâtı Şâheserleri, İst., 1955
·
Tekke Şiiri Antolojisi, Ank., 1955
·
Şiir Defteri, Ank.,
1956
·
Dîvân Şiiri, Ank., 1958
·
Hikâye Defteri, Ank., 1958
·
Saz Şiiri Antolojisi, Ank.: Ayyıldız Mtb.,
1963
·
Türk Nesri Antolojisi, Ank., 1963
·
Meşhur Beyitler, Ank., 1963
·
Eski Yunan ve Latin Şiirleri, Ank., 1965
·
Türk Edebiyyâtı Antolojisi, Ank., 1967
Araştırma-İnceleme:
·
Fransız Edebiyyâtı, İst.: Resimli Ay, 1934
·
Yeni Türk Edebiyatı, Ahmet Halit, 1936
·
Osmanlı Padişahları, İst., 1949
·
Nâmık Kemâl, Ank., 1955
·
Nâmık Kemâl’in Şiirleri; 1959;
·
Ziyâ Paşa’nın Şiirleri, Ank., 1959
·
Türk Edebiyyâtı Tarihi, Ank., 1964
Çocuk Kitabı:
·
Lafonten Hikâyeleri, (çeviri) İst.: Ahmet
Halit, 1934
·
Akıllı Fâre, İst., 1945
·
Ali Baba, İst., 1945
·
Aslan’ın Kaptığı Çocuk, İst., 1945
·
Ay ile Ayı, İst., 1945
·
Maymunlar Ülkesinde, İst., 1946
·
İnanılmaz Hikâyeler, (çeviri) İst., [1946]
·
Bir Yaramazın Başına Gelenler (C. de
Ségur), İst.: Kenan B., 1946
·
Nuh’un Gemisi (W. Disney), İst., 1946
·
Pinokyo, (C. Collodi) İst., 1947
·
Don Kişot (Cervantes; özet çeviri), İst.,
1947
·
Allo! Gel Oynayalım, İst., [1947?]
·
Aslanla Öküz, İst., 1947
·
En Güzel Çocuk Hikâyeleri, İst., [1947?]
·
Kargalar ile Baykuşların Muhârebesi, İst.,
[1947?]
·
Maymunla Kaplumbağa, İst., 1947
·
En Kuvvetli Adam, İst., 1947
·
Vahşi Hayvan Kavgaları, (çeviri) İst.,
1947
·
Tılsımlı Düdük, (çeviri) İst., [1947?]
·
Ali Baba ve Kanbur Cüce, İst.: Kardeşler
B., [1947?]
·
Çirkin Ördek Yavrusu (H. C. Andersen),
İst., [1949?]
·
Dokuz Başlı Ejderha, İst., [1953?]
·
Hayvanları Öğreniyorum, İst., 1953
·
Tavşanla Ördek, İst., 1953
·
Akıllı Bücür, İst.: Tan Mtb., [1953?]
·
Ali Baba ve Kırk Harâmîler, İst.: Tan
Mtb., 1953
·
Kayık Çeken Aslan, İst.: Tan Mtb., 1953
·
Keloğlan, İst.: Tan Mtb., 1953
·
Al Takgecik, (çeviri) İst., 1953
·
Kaplan ile Çoban, İst., 1953
·
Şeytan’ın Köprüsü, İst., 1953
·
Kolomb Kaptan’ın Maceraları (R. Perrein),
İst., 1953
·
Kralın Yeni Elbiseleri, (çeviri) İst.,
[1947?]
·
Altın Kuş, (çeviri) İst., 1961
·
Kurt ile Yedi Keçi Yavrusu, (çeviri) İst.,
[1961]
Diğer:
·
İzahlı Türkçe Metinler, (lise 1.-3.
sınıflar için) İst., 1945
·
Metinlerle Türk Edebiyyâtı, İst.: Tan
Mtb., 1.-2. c., 1951, 3.-4. c., İst., 1953
·
Metinlerle Edebiyyât, 2 c., İst., 1955
·
Öğretmenliğin Ruhu, Ank., 1966
Çeviri ve Sadeleştirme:
·
Hüsn ile Aşk (Şeyh Galip), İst., 1944
·
Bayan Çocuk İstemiyor (Clément Vaute),
İst., 1945
·
Kelile ile Dimne, (Beydaba) İst., [1948?]
·
Şarkılar Kitabı: Aşk ve Iztırâb Şiirleri
(H. Heine), İst., 1948
·
Ömer Hayyâm’ın Rübâîleri (Ömer Hayyam),
Ank., 1955
·
Elem Çiçekleri (C. Baudelaire), Ank., 1957
·
Faust (Goethe), Ank., 1965
KAYNAKÇA: Çankaya, V,
1931-1941; Yazar, 433-442; Nebioğlu, 405; Necatigil, İsimler, 228; “Kocatürk,
Vasfi Mahir”, TDEA, V, 380; Yeni Yayınlar, c. VII, S. 1 (Ocak 1961).

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder