ANA SAYFA

Ahmet Uysal Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği ve Eserleri

 

Ahmet Uysal portre fotoğrafı
Ahmet Uysal

     Ahmet Uysal Kimdir?

Ahmet Uysal (29 Mayıs 1938, Savaştepe / Balıkesir – 3 Temmuz 2011, Küçükkuyu / Çanakkale), Cumhuriyet dönemi şair ve yazarıdır. Tam adı Seyit Ahmet Uysal olan sanatçı, öğretmenlik ve eğitim müfettişliği görevlerinin yanı sıra şiir ve yazılarıyla edebiyat dünyasında yer aldı. 1950’li yıllarda başlayan edebiyat çalışmaları, farklı dönemlerde yayımlanan dergiler aracılığıyla sürdü. Şiirlerinin yanı sıra çocuk edebiyatına da yönelen Uysal, dergicilik faaliyetlerinde bulundu ve 1998-1999 yılları arasında yayımlanan Düşlem dergisinin kurucuları arasında yer aldı. Edebiyat çalışmalarını eğitimcilik mesleğiyle birlikte sürdüren Uysal, emekliliğinin ardından Balıkesir’in Altınoluk ilçesine yerleşti ve yaşamının son yıllarını burada geçirdi.

Ahmet Uysal’ın Hayatı

Seyit Ahmet Uysal, Elif Hanım ile Devlet Demiryolları tren istasyonu şefi Seyit Veli Uysal’ın oğlu olarak 29 Mayıs 1938’de Savaştepe’de doğdu. Eğitim hayatının ilk önemli aşaması, öğretmenlik mesleğine hazırlanmasını sağlayan Savaştepe İlköğretmen Okulu oldu. 1957 yılında bu okuldan mezun olan Uysal, aynı yıl öğretmenlik görevine başladı. Çanakkale, Balıkesir ve Bursa’da öğretmenlik yaparak Anadolu’nun farklı eğitim çevrelerinde görev aldı. Bu yıllar içinde mesleki eğitimini ilerletmek amacıyla Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Eğitim Bölümü’nde yükseköğrenim gördü ve 1968 yılında buradan mezun oldu.

Uysal’ın çalışma hayatı eğitim kurumlarındaki farklı görevlerle devam etti. Öğretmenlik yıllarının ardından Yozgat, Balıkesir ve Afyon’da müfettişlik yaptı. 1957-1968 yılları arasındaki meslek hayatında öğretmenlik ve müfettişlik görevleri üstlenerek eğitim alanının farklı kademelerinde çalıştı. Öğretmenlik yıllarında edebiyatla ilgilenmeyi sürdüren Uysal’ın ilk şiirleri de bu döneme rastladı. Böylece eğitimcilik mesleği ile şiir çalışmaları aynı yıllar içinde gelişti ve sanatçının hayatında iki ayrı uğraş alanı olarak birlikte ilerledi.

Emekli olduktan sonra Balıkesir’in Altınoluk ilçesine yerleşen Ahmet Uysal, burada yaşamını sürdürdü. Edebiyat çevreleriyle ilişkisini de devam ettiren sanatçı, Edebiyatçılar Derneği, Türkiye Yazarlar Sendikası ve Dil Derneği üyesiydi. Şiir ve yazılarının çeşitli dergilerde yayımlanmasının yanı sıra yayıncılık çalışmalarına da katıldı. Ahmet Uysal, 3 Temmuz 2011’de Küçükkuyu’da hayatını kaybetti.

Ahmet Uysal’ın Edebi Kişiliği

Ahmet Uysal’ın edebiyat hayatı, henüz gençlik yıllarında yayımlanan şiirlerle başladı. İlk şiirleri 1954 yılında Dinar’da yayımlanan Şairler Yaprağı dergisinde çıktı. Bu ilk yayınların ardından şiir ve yazıları Demet, Ilgaz, Yelken, Yansıma ve Varlık gibi dönemin edebiyat dergilerinde yer aldı. Uysal’ın şiirlerinin süreli yayınlarda görünürlük kazanması, onun edebiyat dünyasıyla kurduğu ilişkinin temel kanallarından birini oluşturdu. Zaman içinde dergilerin yayın çalışmalarına da katılan sanatçı, Yeni Dönem dergisinin yönetiminde görev aldı.

1950’li yıllardan itibaren şiir yayımlayan Uysal’ın edebiyat hayatı uzun yıllara yayıldı. Şiir ve yazılarının farklı dergilerde okurla buluşması, onun döneminin süreli yayın kültürü içindeki yerini belirledi. Dergiler, Cumhuriyet dönemi edebiyatında şair ve yazarların ürünlerini okura ulaştırdığı, edebî çevrelerle ilişki kurduğu ve kültürel tartışmaların yürütüldüğü başlıca alanlardan biriydi. Uysal da bu yayın ortamının içinde şiirleri, yazıları ve dergicilik çalışmalarıyla yer aldı.

Ahmet Uysal ve Düşlem Dergisi

Ahmet Uysal’ın yayıncılık faaliyetleri içinde Düşlem dergisi özel bir yere sahiptir. 1998-1999 yılları arasında toplam 24 sayı yayımlanan derginin kurucuları arasında bulunan Uysal, edebiyat dergiciliğine yönelik çalışmalarını bu yayın aracılığıyla sürdürdü. Uzun yıllar şiir yayımlamış bir şair olarak dergi çevresinde yürütülen ortak edebiyat faaliyetlerine katılması, onun edebiyatla kurduğu ilişkinin sürekliliğini ortaya koyar.

Düşlem’in yayın hayatı, Uysal’ın edebiyat çalışmalarının ilerleyen yıllarında da süreli yayınlara verdiği önemi gösterir. Şairin gençlik döneminde Şairler Yaprağı ile başlayan dergi serüveni, farklı yayınlarda şiir ve yazılarının yayımlanması ve Yeni Dönem’in yönetiminde görev almasının ardından 1990’ların sonunda Düşlem’in kuruluşuna kadar uzanan bir çizgide devam etti.

Ahmet Uysal’ın Çocuk Edebiyatı Çalışmaları

Ahmet Uysal’ın edebî üretimi içinde çocuk edebiyatı da önemli bir yer tuttu. Bu alandaki eserlerinden biri olan Yaban Kedisi, 1985 yılında yayımlandı. Çocuk öykülerinden oluşan kitap, Uysal’ın farklı yaş gruplarındaki okurlara yönelik edebî çalışmalarının bir örneği olarak edebiyat hayatında yer aldı.

Yaban Kedisi’nin yayımlanmasının ardından eser Almanya’da Die Wildkatze adıyla yayımlandı. Kitabın Almanca olarak okura sunulması, Uysal’ın çocuk edebiyatı alanındaki eserlerinden birinin Türkiye dışındaki bir yayın çevresine ulaşmasını sağladı. 1985 tarihli Yaban Kedisi, sanatçının şiir ve dergi çalışmalarının yanında çocuklar için kaleme aldığı öyküleriyle de anılması gereken eserlerinden biridir.

Ahmet Uysal’ın Edebiyat Tarihindeki Yeri

Ahmet Uysal’ın hayatı, Cumhuriyet döneminde öğretmenlik mesleği ile edebiyat çalışmalarını birlikte sürdüren şair ve yazarların izini taşıyan bir biyografi sunar. Savaştepe’de başlayan eğitim hayatı, öğretmenlik yıllarında Çanakkale, Balıkesir ve Bursa’ya; müfettişlik görevleriyle Yozgat ve Afyon’a uzandı. Aynı yıllarda şiirleri edebiyat dergilerinde yayımlanmaya başladı. 1954’te Şairler Yaprağı’nda görülen ilk şiirlerinin ardından Demet, Ilgaz, Yelken, Yansıma ve Varlık gibi dergilerde yazıları yayımlandı; Yeni Dönem’in yönetim çalışmalarına katıldı ve ilerleyen yıllarda Düşlem dergisinin kuruluşunda görev aldı.

Uysal’ın edebiyat serüveninin bir başka durağını çocuk edebiyatı oluşturdu. 1985’te yayımlanan Yaban Kedisi, sanatçının çocuk öyküleri alanındaki çalışmasını ortaya koyarken kitabın Almanya’da Die Wildkatze adıyla yayımlanması eserin ulaştığı farklı yayın çevresini gösterdi. Şiir, dergicilik ve çocuk edebiyatı çalışmalarıyla geçen uzun edebiyat hayatı, eğitimcilik mesleğiyle iç içe ilerledi.

Ahmet Uysal, emeklilik yıllarını Altınoluk’ta geçirerek hayatının son dönemini burada sürdürdü ve 3 Temmuz 2011’de Küçükkuyu’da yaşamını yitirdi. Ardında farklı dergilerde yayımlanmış şiir ve yazılar, yayıncılık çalışmaları ve çocuk edebiyatı alanındaki eseriyle Cumhuriyet dönemi edebiyatının dergi merkezli hafızasında yer alan bir isim bıraktı.

Ahmet Uysal’ın Ödülleri

·         “Harç Kovası” adlı öyküyle 1975 12. Antalya Film Festivali Hikâye Yarışması (mansiyon)

·         “Kuş Gölünde Günler” adlı dosyasıyla 1992 Çankaya Belediyesi ve Damar Dergisi Çocuk Kitapları Yarışması (şiir dalında ikincilik)

·         1992 Kırmızıfare Çocuk Dergisi Öykü Yarışması (başarı ödülü)

·         “Suyla Sınanmış Şiirler” adlı dosyasıyla 1998 Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödülü

·         “Acının Gümüşü” dosyası ile 1999 Yunus Nadi Şiir Ödülü

·         “Eylül Ebruları” şiir dosyası ile 2008 Ergin Günçe Şiir Ödülü.

Ahmet Uysal’ın Eserleri

Şiir:

·         Sularla, Bursa: Yeni Biçem, 1994

·         Uzak Yazlarda, Bursa: Düşlem, 1988

·         Acının Gümüşü, Ank.: Bilgi, 1999

·         Heva, İst.: Ve Edebiyat, 2009

Antoloji:

·         Mapusane Şiirleri, Bursa: Adım, 1974

Çocuk Kitabı:

·         Yaban Kedisi, (öykü) İst.: Arkadaş, 1979

·         Keloğlan’ın Düşü, 1980

·         Keloğlanın Diliyle, İst.: Can, 1981

·         Çöp Toplama Yarışı, 1990

·         Eğri Büğrü ile Tepesi Delik, (şiir) İst.: Özer, 1990

·         Alaca Baykuş, Ank.: Bilgi, 1996

·         Çöpçü Martı, Ank.: Bilgi, 1996

·         Anası Bulut Babası Yağmur, Ank.: Bilgi, 1996

·         Kuş Gölünde Günler, Ank.: Bilgi, 1997

·         Mağara Gölü’nde Serüven, Ank.: Bilgi, 1999

·         Ayda Yaz Uykusu, Ank.: Bilgi, 1999

KAYNAKÇA: Necatigil, İsimler, 377-378; Kurdakul, Sözlük, 632; “Uysal, Ahmet”, TDEA, VIII, 480.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yunus Emre Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği ve Eserleri

  Yunus Emre      Yunus Emre Kimdir? Yunus Emre, 13. yüzyılın ikinci yarısı ile 14. yüzyılın başlarında yaşadığı kabul edilen, Türk tasavv...