![]() |
| Ceyhun Atuf Kansu |
Ceyhun Atuf Kansu Kimdir?
Ceyhun Atuf Kansu, Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin toplumcu damarını besleyen önemli şair ve yazarlardan biri olarak tanındı. 7 Aralık 1919 tarihinde İstanbul’da doğdu, 17 Mart 1978 tarihinde Ankara’da hayatını kaybetti. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinden 1944 yılında mezun oldu. Çocuk hastalıkları uzmanı olarak Turhal ve Etimesgut Şeker Fabrikalarında görev aldı. İlk şiirlerinde halk şiiri geleneğinden yararlandı. Sonraki yıllarda Yeni Şiir anlayışını benimseyerek toplumcu gerçekçi çizgide eserler verdi. Anadolu insanının acılarını, umutlarını ve yaşama sevincini anlatan şiirler yazdı.
Ceyhun Atuf Kansu’nun Hayatı
Ceyhun Atuf Kansu,
eğitimci ve siyasetçi Nafi Atuf Kansu ile Ayşe Müfdale Hanım’ın oğlu olarak
dünyaya geldi. Antropolog Şevket Aziz Kansu amcası, eğitimci İsmail Hakkı
Tonguç ise eniştesi oldu. Küçük yaşta annesini kaybettikten sonra babasıyla
Ankara’ya gitti. İlköğrenimini Necatibey İlkokulu’nda tamamladı. İstanbul
İstiklal ve Ankara Gazi liselerinde eğitim gördü. Ankara Numune Hastanesi Çocuk
Kliniği’nde ihtisas yaptıktan sonra Turhal Şeker Fabrikası Hastanesi’nde uzun
yıllar hekimlik yaptı. Daha sonra Türkiye Şeker Fabrikaları bünyesinde sağlık
müfettişi olarak Ankara’da görev aldı. Türk Dil Kurumunda çeşitli görevlerde
bulundu.
Ceyhun Atuf Kansu’nun
Edebi Kişiliği
Şiir yazmaya lise
yıllarında Filiz dergisinde başladı. Şiir ve yazıları Gençlik, Ülkü, Varlık,
Yön, Papirüs ve Türk Dili gibi dergilerde yayımlandı. Cumhuriyet’in ilk
yıllarındaki aydın çevre içinde yetişmesi, düşünce dünyasını etkiledi.
Başlangıçta halk şiiri etkisi taşıyan eserler verdi. Daha sonra toplumcu şiire
yöneldi. Şiirlerinde Atatürkçü düşünceyi, halkın yaşam mücadelesini ve umut
duygusunu işledi. Makale, deneme ve öykü türlerinde de eserler verdi. Adına
1987 yılından itibaren şiir ödülü düzenlendi. Edebiyat anlayışında insan
sevgisi ve toplum yararı temel bir yer tuttu. Anadolu coğrafyasını yakından
tanıması, şiirlerine güçlü bir gözlem duygusu kazandırdı. Hekim kimliğiyle
tanıdığı çocukların, işçilerin ve yoksul insanların yaşamı eserlerinde sıkça
yer aldı. Dili sade, anlatımı akıcı ve duygusal yönü güçlü oldu. Türk şiirinde
toplumcu gerçekçi anlayışın önemli temsilcileri arasında gösterildi. Eserleri
uzun yıllar boyunca ilgiyle daima okundu.
Ceyhun Atuf Kansu’nun
Ödülleri
·
Köy Öğretmenine Mektuplar ile 1965 TDK
Deneme Ödülü
·
Bağımsızlık Gülü ile 1966 Yeditepe Şiir
Ödülü
·
Sakarya Meydan Savaşı ile 1970 Behçet
Kemal Çağlar Ödülü
Ceyhun Atuf Kansu’nun
Eserleri
Şiir:
·
Bir Çocuk Bahçesinde, Ank.: Recep Ulusoğlu
B., 1941
·
Bağbozumu Sofrası, Ank.: Ülkü, 1944
·
Çocuklar Gemisi, Ank.: Koşal B., 1946
·
Yanık Hava, İst.: Varlık, 1951
·
Haziran Defteri, İst.: Varlık, 1955
·
Yurdumdan, İst.: Varlık, 1960
·
Bağımsızlık Gülü, Ank.: Toplum, 1965
·
Sakarya Meydan Savaşı, Ank.: Bilgi, 1970
·
Buğday Kadın Gül ve Gökyüzü, İst., 1970
·
Tüm Şiirleri, (ölümünden sonra Vecihi
Timuroğlu tarafından hazırlandı) Ank.: Türkiye İş Bankası, 2 c., 1978
Makale-Deneme:
·
Devrimcinin Takvimi, Ank.: Dernek, 1962
·
Ya Bağımsızlık Ya Ölüm, İst.: Varlık, 1964
·
Tonguç’un Kitapları, Ank.: Toplum, 1964
·
Köy Öğretmenine Mektuplar, 1965
·
Anayasa ve Yasalar, 1965
·
Atatürkçü Olmak, İst.: Varlık, 1966
·
Atatürk ve Kurtuluş Savaşı, (radyo
konuşmaları) İst.: Varlık, 1969
·
Balım Kız Dalım Oğul, (yurt yazıları)
Ank.: TDK, 1971
·
Halk Önderi Atatürk, Ank.: TDK, 1972
·
Cumhuriyet Bayrağı Altında: Yaşamöykümde
Devrim, İst.: Varlık, 1973
·
Cumhuriyet Ağacı, Ank.: TDK, 1973
·
Dram Kaynağı Olarak Söylev, Ank.: Türk
Tarih Kurumu B., 1980
Öykü:
·
Sevgi Elması, (“Tahir ile Zühre” öyküsünün
yeniden yazımı) Ank.: TDK, 1972
Çocuk Kitabı:
·
Sihirli Değnek, (oyun) 1941
·
Üvey Ana, (resimli öykü) Ank.: MEB, 1964
·
İyi İnsan Mehmet Ali, Ank.: MEB, 1966
Bunların dışında,
kitaplarına girmemiş yazı ve şiirleri Muzaffer Uyguner tarafından
yayımlanmıştır: Güneş Salkımı, Ank.: Bilgi, 1991; Bir Kasabadan Resimler, Ank.:
Bilgi, 1991; Halk Albümü, Ank.: Bilgi, 1993; Söylevi Okurken, Ank.: Bilgi, 1996
KAYNAKÇA: Nebioğlu, 374;
Necatigil, İsimler, 186-187; B. S. Ediboğlu, Bizim Kuşak ve Ötekiler, İst.,
1968, s. 215-219; V. B. Kurdoğlu, Şâir Tabibler, İst., 1967, s. 515-517;
Özkırımlı, TEA, III, 716-717; Kurdakul, Sözlük, 349; Karaalioğu, 299-300;
Kurdakul, Cumhuriyet, 251-256; “Kansu, Ceyhun Atıf”, TDEA, V, 147.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder