![]() |
| Mümtaz Zeki Taşkın |
Mümtaz Zeki Taşkın Kimdir?
Mümtaz Zeki Taşkın (15 Temmuz 1915 – 2003), Türk şairi, çocuk edebiyatı yazarı ve oyun yazarıdır. Şiirlerinde geleneksel ölçü anlayışının dışına çıkarak Batılı şiir akımlarından yararlanmış, özellikle 1930’lu yıllarda yenilikçi arayışlarıyla dikkat çekmiştir. Dadacılık ve Garip şiiri gibi farklı çizgilerle ilişki kuran Taşkın, Türk şiirindeki modernleşme sürecinin erken dönem isimleri arasında yer alır. Bununla birlikte edebiyat yaşamında asıl kalıcı katkısını çocuk edebiyatı alanında gerçekleştirmiştir.
Mümtaz Zeki Taşkın’ın Hayatı
Mümtaz Zeki Taşkın, 15
Temmuz 1915’te Çanakkale’nin Bayramiç ilçesinde dünyaya geldi. Hatice Hanım ile
Mehmet Hulusi Bey’in oğludur. Mustafa Mümtaz imzasını da kullanan Taşkın, ilk
öğrenimini Çanakkale Cumhuriyet İlkokulunda tamamladıktan sonra İstanbul İstiklal
Lisesinden 1936 yılında mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde
bir süre öğrenim gördü.
Gazeteciliğe, yazar Sadri
Ertem’in teşvikiyle 1938’de Vakit gazetesinde başladı. Daha sonra Ankara
Üniversitesi Hukuk Fakültesine devam etti ancak öğrenimini tamamlamadan 1941’de
Emniyet Genel Müdürlüğü Basın Şubesinde göreve başladı. Bu kurumda 1948’e kadar
çalıştı.
Taşkın’ın meslek
yaşamında tiyatro önemli bir yer tuttu. Muhsin Ertuğrul’un önerisiyle 1947’de
Ankara Küçük Tiyatro müdürlüğüne getirildi. Bu görevini emekli olduğu 1965
yılına kadar sürdürdü. Ardından İstanbul’a yerleşerek İstanbul Şehir
Tiyatrolarında basın danışmanı olarak çalıştı ve Türk Tiyatrosu
dergisini yönetti. Arkın Yayınevinin çıkardığı Cumhuriyet Ansiklopedisi
çalışmalarına da katıldı.
Yayıncılık alanındaki
faaliyetleri çocuk edebiyatıyla daha yakından ilgilenmesini sağladı. 1972’den
itibaren Milliyet (Karacan) Yayınlarının çocuk kitapları bölümünü yönetti.
Tahsin Demiray’ın yayımladığı Yavru Türk ve Ateş adlı çocuk
dergilerinde çalıştı. Ayrıca Ankara’da yayımlanan Hâkimiyet ve Medeniyet
gazetelerinde fıkra ve eleştiri yazıları yazdı; Spor Postası gazetesinde
de görev aldı.
Mümtaz Zeki Taşkın,
1968’de Avustralya’ya yerleşti ve 2003 yılında burada hayatını kaybetti.
Mümtaz Zeki Taşkın’ın
Edebi Kişiliği
Mümtaz Zeki Taşkın’ın
edebî kişiliği, Türk şiirinde geleneksel biçimlerin dışına çıkma arayışlarıyla
şekillendi. Özellikle 1930-1934 yılları arasında hece ölçüsünün şiirdeki
egemenliğine karşı çıkarak Batı edebiyatındaki yenilikçi akımlara yöneldi.
Kapalı ve alışılmış şiir anlayışını aşmayı amaçlayan bu arayışlarında dadacı
şiirin etkileri görüldü. Ercümend Behzad Lâv gibi dönemin sıra dışı şairleri
arasında değerlendirilen Taşkın, şiirde farklı anlatım olanaklarını denemesiyle
dikkat çekti.
Şairin edebiyat anlayışı,
dönemin modern şiir hareketleriyle kurduğu ilişki üzerinden
değerlendirilebilir. Nâzım Hikmet’in şiirinden etkilenen ve geleneksel şiir
kalıplarını sorgulayan Taşkın, 1940’larda belirginleşecek Garip hareketinin
hazırlayıcıları arasında gösterildi. Arkadaşı Mustafa Niyazi Ispartalı ile
birlikte yayımladığı Allo Allo adlı şiir kitabı, dönemin edebiyat
çevrelerinde farklı tepkilerle karşılandı. Nurullah Ataç kitabı olumlu
değerlendirirken Hüseyin Cahit Yalçın eleştirdi.
İlerleyen yıllarda Orhan Veli’nin şiir anlayışına yaklaşan Taşkın, şairliğini dadacılık, Garip ve İkinci
Yeni gibi farklı şiir çizgileri doğrultusunda sürdürdü. Şiirleri 1938’den
başlayarak Gençlik, Yeni Ses, Servetifünun-Uyanış, Edebiyat Dünyası,
Şadırvan, Kaynak ve Türk Dili dergilerinde yayımlandı.
Mümtaz Zeki Taşkın ve Çocuk Edebiyatı
Mümtaz Zeki Taşkın’ın
edebiyat yaşamındaki en önemli katkılarından biri çocuk edebiyatı alanında
ortaya koyduğu çalışmalardır. Şiirde farklı biçimler deneyen yazar, çocuklara
yönelik eserlerinde de tek bir türle sınırlı kalmadı. Masal, şiir, roman ve tiyatro
oyunu gibi farklı türlerde kitaplar yayımlayarak çocuk edebiyatının çeşitli
anlatım olanaklarından yararlandı.
Çocuk yayıncılığıyla
ilişkisi, dergilerdeki çalışmaları ve yayınevlerindeki görevleriyle de
desteklendi. Yavru Türk ve Ateş adlı çocuk dergilerinde
çalışması, çocuklara yönelik yayıncılık faaliyetlerini yakından tanımasını
sağladı. 1972’den itibaren Milliyet (Karacan) Yayınlarının çocuk kitapları
bölümünü yönetmesi ise bu alandaki çalışmalarını kurumsal bir çerçevede sürdürmesine
imkân verdi.
Taşkın’ın tiyatro
alanındaki deneyimi de çocuk edebiyatı üretiminin önemli bir parçasıydı.
Yazdığı çocuk oyunlarından bazıları Devlet Tiyatroları ve Şehir Tiyatrolarında
sahnelendi. Böylece eserleri yalnızca kitaplar aracılığıyla değil, sahne
yoluyla da çocuklarla buluştu. Radyo oyunları kaleme alması da farklı anlatım
araçlarını kullandığını gösterir.
Mümtaz Zeki Taşkın, şiir
alanındaki yenilikçi arayışlarıyla Türk edebiyatının modernleşme döneminde yer
alırken çocuk edebiyatındaki çalışmalarıyla daha geniş bir üretim alanına
yöneldi. Şiirlerinin edebiyat tarihindeki etkisi sınırlı değerlendirilse de çocuk
kitapları, oyunları ve yayıncılık faaliyetleri, onun edebiyat yaşamının önemli
bir bölümünü oluşturur.
Mümtaz Zeki Taşkın’ın Eserleri
Şiir:
·
Allo Allo, (M. N. Ispartalı ile) İst.:
Ülkü, 1934
·
Köy Melodileri, (Mustafa Mümtaz adıyla; M.
N. Ispartalı ile) İst.: Cumhuriyet, 1936
·
Varyete, Ank.: Berkalp, 1949
·
Sonsuzluğa Uçarken Potpuri, (ilk iki
kitabın eklenmesiyle bütün şiirleri) İst.: Anadolu Sanat, 2000
Çocuk Kitabı:
·
Sihirbazın Kızı, İst.: Yeni Mecmua, 1940
·
Vatan Uğruna, İst.: Yeni Mecmua, 1940
·
Efe Ali, İst.: Yeni Mecmua, 1940
·
Akkurtlu Boğa Tarhan, Ank.: Kelebek Çocuk,
1955
·
Çocuklarımıza Resimli Şiirler, Ank.: Doğuş
Mtb., 1959
·
Türk’ün Altın Masalı, Öğretmenler Bankası,
1963
·
Kahkaha Sultan: Büyükler ve Küçükler İçin
Masallar, Ank.: Dost, 1969
·
Balık Çocuk, İst.: Milliyet, 1973
·
Ülkü Öğretmen, İst.: Milliyet, 1973
·
Çitlembik Kız, İst.: Milliyet, 1975
·
Beş Çocuk Kayıp, İst.: Milliyet, 1976
·
Ördek Ömer, İst.: Milliyet, 1976
·
Çocuklara Kahramanlık Hikâyeleri, İst.:
Milliyet, 1977
·
Uykucu Mahmut, İst.: Milliyet, 1979
·
İstanbul Yemişi, İst.: Remzi, 1980
·
Bülbül, İst.: Milliyet, 1980
·
Üç Ayaklı Sıpa, İst.: Milliyet, 1983
·
Uzaylı Çocuk, İst.: Milliyet, 1983
·
Şampiyon Topaç, İst.: Bilgi Başarı Çocuk,
1988
·
Altın Destanı, Ank.: Kültür ve Turizm
Bakanlığı, 1984
Oyun:
·
Oyuncakçı Dede, Türkiye İş Bankası, 1956
·
Yoklar Dağındaki Nar, Ank.: Papatya, 1961
·
Bunu Ancak Türk Yapar, Ank.: Papatya,
1962.
KAYNAKÇA: Nebioğlu, 597;
Karaalioğlu, 547; Necatigil, İsimler, 356; Özkırımlı, TEA, IV, 1107; “Taşkın,
Mümtaz Zeki”, TDEA, VIII, 281; Kurdakul, Sözlük, 589-590.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder